nic. nigdy.

Spotkałam dziś po drodze drzewo Mojej Jedynej Miłości. Przytuliłam się do niego kiedyś, tylko raz, pamiętam. Teraz chcę wgryźć się zębami w jego korę, paznokciami rozdrapać pień, sprawdzić co jest w środku. Mijam je zawsze, rzadko zatrzymując myśli na dłużej. Dziś chciałam dotknąć. Przecież stoi i będzie stało. Ale nie potrafiłam go odróżnić od innych brzóz rosnących w lesie.